En toen was alles anders

En toen de stroom uitviel werd alles anders

Om 11.00  op de laatste maandag werd alles ineens anders. Eerst dachten we nog, dat de stroom alleen in ons flatgebouw uitgevallen was, maar al snel na contact met anderen bleek, dat er een gigantische stroomstoring in zowel Spanje als Portugal was ontstaan. Die meteen de link deed leggen met een cyberaanval en de geruchtenstroom op gang bracht, want er gingen verhalen rond, dat het ook in Zuid Frankrijk, Italie en Marokko aan de orde was. Dat bleek dus later onzin te zijn, maar de echte oorzaken zijn op dit moment nog niet bekend. Dus blijft het nog even speculeren: had Vladimir hier nu wel of niet de hand in of was het een gevolg van overbelasting en zo ja, waarom zijn deze twee energiesystemen aan elkaar gekoppeld? 

Hoe dan ook was het beangstigend om dit mee te maken: de onzekerheid (hoe lang gaat dit duren, kunnen we woensdag wel vliegen, moeten we niet voor een paar dagen boodschappen inslaan, hoe komen we aan cashgeld, hoe moeten we communiceren met de autoverhuurder met Transavia) nam toe en de communicatiemogelijkheden (overbelasting van het netwerk) werden ook alras minder: berichten werden niet verzonden en telefoongesprekken bleken plotseling onmogelijk. 

Wij zouden naar Portimao gaan naar een speciale strand locatie, maar daar aangekomen bleek alles dicht, want er waren geen betaalmogelijkheden. Jammer, want de locatie leek super. Dan maar naar Ferragudo, waar we toch nog wat sushi bleken te kunnen "lunchen". niet gefrituurd weliswaar, maar de bankcardlezer deed het nog net wel.

Een mooi resort naast de geambieerde strandlocatie

De jachthaven van Portimao

 Op weg naar "huis" nog even een foto gemaakt van een van de talloze ooievaarsnesten hier:

Terug naar Carvoeiro naar de supermarkt om toch maar wat in te slaan. Net kwam immers toch nog een bericht binnen van het "thuisfront", dat het probleem wel weken kon aanhouden.

Vergeet het maar de grote supermarkten waren al dicht, bij een ervan zagen we nog net mensen met boodschappenwagens vol met watercontainers naar de auto lopen, maar wij konden er niet meer in. Dan maar eens proberen bij het lokale supermarktje. Daar moest je in de rij staan, werden mensen twee voor twee binnen gelaten en kon je cash betalen. We sloegen wat in (brood was uitverkocht) en moesten € 32,68 aftikken. Ik had maar € 32. "Laat de rest maar zitten", zei de kassamevrouw in het Portugees, maar herkenbaar ruimhartig. En dus hadden we voor een paar dagen wat eetbaars en drinkbaars in huis. Tijd voor overleg.

We hadden in de middag nog een afspraak met Bob en Nana, een aardig stel, dat hier al twee jaar woont en een mooi huis ingrijpend opgeknapt heeft. Bob heeft een schilderbedrijf gehad en kan dat dus allemaal zelf. Daarna gingen we op bezoek bij Roland en Nele (die ook vandaag vertrekken moesten naar Frankrijk) voor enige afstemming. Het enige, dat duidelijk werd was "we moeten afwachten, je kunt niets anders organiseren" in het volle besef, dat ook de autoverhuurmaatschappij onbereikbaar was en dat ook Transavia ons niet zou kunnen mailen. Dus zelfs enige aanpassing van het programma (we zouden wel indien nodig langer in het appartement kunnen blijven) gewoon niet realiseerbaar was. Roland stelde voor om even te kijken of we wellicht wat konden drinken in een restaurantje, dat wellicht nog open zou zijn. En juist dat restaurantje had de enorm creatieve oplossing bedacht om een barbecue op het terras te zetten en zo de voorraad vlees op te maken. Toen wij arriveerden was er nog plaats binnen voor 8 personen, maar resteerden alleen de hamburgers en de "sausiches", maar met bijbehorende drank werd het uitermate gezellig. En ja hoor, om 22.45 ging het licht weer aan en was de ellende dus voorbij. Roland en Nele zijn vanmorgen op tijd vertrokken naar Parijs. Dus wij hoeven morgen ook geen problemen te verwachten op het vliegveld van Faro. Tenzij.......


Wat we hierbij ervaarden was een gevoel voor wat bijvoorbeeld mensen in Oekraïne en Gaza dagelijks moeten ervaren. Het is natuurlijk geen echte vergelijking: in de Oekraïne worden alle voorzieningen bewust onklaar gemaakt door de Russen, in Gaza wordt de slachtoffers bewust voedsel en drinkwater onthouden. het laatste is tot dusver voor de Nederlandse regering geen aanleiding geweest om Israël stevig te veoordelen. Mag niet van Geert. Maar nogmaals: onze "ellende van ca 10 uur is natuurlijk niet vergelijkbaar met de al jaren durende ellende elders in de wereld". Maar het maakt wel duidelijk, dat we allerlei voorzieningen zo vanzelfsprekend zijn gaan vinden, dat we er geen minuut meer buiten kunnen. En......het is beangstigend om te zien hoe het gedrag van mensen plotseling omslaat als zich zoiets voordoet. We zijn verwend. 

De afspraak met de nagelstyliste  kon vandaag gewoon doorgaan. Inpakdag, morgen 05.00 op.......


   

Reacties

Populaire posts van deze blog

Koningsdag in Ferragudo